Sakarya’da genel olarak hakim olan Marmara Bölgesi Termik Rejimi (Marmara Denizi’ne yakın iç kesimlerde) ve Karadeniz Termik Rejimi (Karadeniz kıyıları boyunca) sahanın jeomorfolojik özellikleri ve toprak şartları bitki örtüsünün dağılışı ile çeşitliliği üzerinde etkili olan en önemli faktörlerdir. Bu duruma bağlı olarak bitki örtüsünün kısa mesafelerde değiştiği görülür. Bitki örtüsünün kısa mesafelerde değişmesi ile bitki örtüsünü oluşturan türler çeşitlilik gösterir. İnceleme alanında bitki örtüsü orman formasyonu, çalı formasyonu ve ot formasyonu olarak üç grupta toplanmıştır. Bahsedilen formasyonlar içinde en geniş alanı 1600-1700 metrelere kadar yayılış gösteren orman formasyonu kaplar. Sakarya’da yayılış gösteren ormanlar geniş yapraklı nemli ormanlardır. Fagus orientalis ormanları alçak seviyelerden başlayarak 1200 metreye kadar devam eder. Bu seviyelerde Abies nordmanniana subsp. bornmuelleriana ile karışık ormanlar oluşturur. 1300-1400 metreler civarında ise Abies nordmanniana subsp. bornmuelleriana hakim türü oluşturur. Güneybatısına doğru gidildikçe morfolojinin değişmesi ile beraber iklimde de değişiklik görülür. Sakarya’nın güneybatısındaki depresyon sahası çevresinde kuru ormanların başlıca ağaç  türlerinden olan Pinus brutia ve Pinus nigra yayılış göstermeye başlar. Genelde Pinus nigra’nın hakim olduğu sahada Pinus brutia’nın dominant olduğu alanlara da rastlanır. İnceleme alanındaki çalı katı genellikle beşeri etkiler ile şekillenmiştir. Sahadaki çalı katında iklimdeki değişmelere bağlı olarak maki ve psödomaki türleri görülür. İnceleme alanındaki ot formasyonu orman altı vejetasyonu ve alpin kat olmak üzere ikiye ayrılır. Sakarya’da dağlık sahalar orman altı vejetasyon bakımından oldukça zengin olmakla beraber dağların kuzey yamaçları güney yamaçlarına göre daha yoğun orman altı ot katına sahiptir. Alpin bitki katı ise kabaca 1600- 1700 metrelerden başlar. İnceleme alanında orman vejetasyonunun tahrip edildiği alanlarda genellikle fındık tarımı yapıldığı görülmektedir. Adapazarı Ovası’ nda ormanlar tahrip edilerek tarım alanına dönüşmüştür. Sakarya sahip olduğu ekolojik koşullar nedeniyle doğal bitki örtüsünün gelişebilmesi, varlığını sürdürebilmesi ve tahrip edilmediği taktirde yenilenebilmesi için uygun şartlara sahiptir.

Sakarya’nın zengin florası içinde, geniş yapraklı ağaçlardan; Meşe, kayın, gürgen, kestane, kızılağaç, kavak, dişbudak, ıhlamur, huş, akçaağaç ve çınar, iğne yapraklı ağaçlardan; sarıçam, kızılçam, karaçam, fıstık çamı, köknar, ladin, sedir, ardıç, servi türleri ile onlarca değişik süs bitkisi bulunmaktadır. Endemik ve Relik bitkiler; yeryüzünde yalnızca belirli bölgelerde doğal olarak yayılış gösteren bitkilerdir; bir dağa bir adaya, bir ülkeye özgü olabilirler. Türkiye’deki bitki örtüsünde endemizm oranı %30’dur. Yani Türkiye’deki 10.000 civarındaki bitki türünden 3000 tanesi dünyanın hiçbir yerinde yoktur. Sakarya ilinde tespit edilen bitki türleri; Su menekşesi (Hottonia palustris) sadece ülkemizde Acarlar Gölü’nde bulunmaktadır (file:///C:/Users/Sau/Downloads/SakaryaDogaTurizmMasterPlan.pdf).

Kaynakça:

Sakarya’nın Fiziki, Beşeri ve İktisadi Coğrafya Özellikleri (2018), Sakarya’nın Bitki Örtüsü Özellikleri, Dr. Öğretim Üyesi Derya Evrim Koç, Sayfa 289-315.